HOME -> Uczenie się i pamięć.

Ostateczna wersja teorii Hulla

  Podejścia do uczenia się i pamięci

(1952a) zawiera liczne, bardzo złożone równania, które mogą być streszczone w następującym równaniu:
E=(HxDxK)-I

Każdy z symboli zawartych w tym równaniu odzwierciedla ważny konstrukt z teorii Hulla i warto przyjrzeć się im po kolei:
E - Potencjal reakcji. Ostatecznym celem teorii Hulla była możliwość przewidzenia czegoś zwanego potencjałem reakcji, który określał prawdopodobieństwo, szybkość i siłę, z jakimi dane zachowanie zostanie wykonane w reakcji na określony bodziec. Sądzono, że organizm jest wyposażony w zestaw potencjalnych reakcji, z których każda ma własną siłę, dążąc do stania się faktycznym zachowaniem organizmu w danej sytuacji. Tak więc przy przechodzeniu przez labirynt szczur może mieć potencjalne reakcje skręcania w lewo, skręcania w prawo i zatrzymywania się, aby się podrapać. Aby określić, która reakcja zajdzie, trzeba znać czynniki kontrolujące - H, D, K i I w równaniu Hulla.
H - Sila nawyku. Poprzez przeszłe wzmocnione próby została zbudowana siła asocjacji pomiędzy bodźcem i reakcją. Tak więc teoria Hulla przyjmowała prawo efektu Thorndike\'a, zakładając, że wzmocnienie jest niezbędne dla uczenia się.
D - Popęd. Według Hulla zachowanie nie jest wyłącznie funkcją siły nawyku, jak to ma miejsce w prawie efektu Thorndike\'a. Szczur nasycony po wielu wzmacniających doświadczeńiach nie będzie pokonywał labiryntu w celu zdobycia pokarmu. Hull sądził, że stan popędowy organizmu ma wpływ energetyzujący na nawyki. Gdyby popęd miał wartość zerową, żadna siła nawyku nie wywołałaby zachowania. Zauważmy, że w tym równaniu popęd i siła nawyku są przez siebie mnożone.
K - Motywacja pobudkowa. Siła nawyku i popęd nie są jeszcze wystarczające dla wywołania zachowania. Szczur wyćwiczony w pokonywaniu labiryntu dla zdobycia pokarmu, szybko przestałby biegać, niezależnie od tego, jak dobrze zna drogę czy jak jest głodny, gdyby usunięto pokarm. Gdyby ilość pokarmu uległa zmniejszeniu, wykonanie pogorszyłoby się; gdyby uległa zwiększeniu, wykonanie poprawiłoby się. Motywacja była traktowana jako miara ilości i odroczenia nagrody. Zauważmy, że również związek motywacji z potencjałem reakcji polega na mnożeniu.
I - Hamowanie. Hamowanie odzwierciedla zarówno zmęczenie, jak i rezultat prób wygasania, w których nie było dostarczane wzmocnienie. Odnosi się ono do aktywnego znoszenia zachowania, którego można by się w przeciwnym przypadku spodziewać. Pojęcie hamowania pochodzi od Pawłowa i nadal odgrywa ważną rolę w teoriach uczenia się. W równaniu Hulla jest odejmowane od efektów innych czynników.